Waarom rust nemen alleen niet genoeg was

Doortje Paridaans-van de Ven

7/21/20264 min read

Waarom rust nemen alleen niet genoeg was

Op het moment dat je vastloopt, weet je vaak heel goed wat je nodig hebt. Rust. Minder prikkels. Meer slapen en even afstand nemen van alles wat voortdurend aandacht vraagt.

Dat had ik na mijn burn-out ook nodig. Mijn lichaam had tijd nodig om te herstellen. Toch ontdekte ik dat rust alleen niet de hele oplossing was.

Want wanneer ik na een periode van herstel op precies dezelfde manier verder zou gaan, zou ik uiteindelijk opnieuw bij hetzelfde punt uitkomen.

Ik moest niet alleen herstellen

Tijdens mijn herstel begon ik mezelf andere vragen te stellen.

Waarom leg ik de lat zo hoog? Waarom vind ik het moeilijk om hulp te vragen? Waarom ga ik zo gemakkelijk over mijn grenzen heen? En waarom voel ik vaak pas dat iets te veel is wanneer mijn lichaam al heel duidelijk protesteert?

Dat waren geen vragen waarop ik met mijn hoofd alleen een antwoord vond.

Met mijn hoofd had ik jarenlang gedacht dat ik het juist goed deed. Ik was verantwoordelijk, werkte hard en zorgde voor de mensen om mij heen. Wanneer iets gedaan moest worden, regelde ik het.

Dat voelde niet als een patroon. Het voelde als wie ik was.

Pas toen ik niet meer verder kon, zag ik hoeveel ik van mezelf had gevraagd en hoe weinig ruimte ik mezelf onderweg had gegeven.

Onder het doorgaan zaten oude overtuigingen

Ik ontdekte dat er onder mijn gedrag overtuigingen zaten die ik al lange tijd met mij meedroeg.

Ik moet sterk zijn. Ik moet het zelf kunnen. Ik mag pas rust nemen als alles af is. Ik mag anderen niet teleurstellen.

Bewust wist ik best dat deze gedachten mij niet hielpen. Toch bleef ik ernaar handelen. Niet omdat ik bewust koos om mezelf voorbij te lopen, maar omdat deze reacties zo vertrouwd waren geworden dat ze bijna vanzelf gingen.

Sommige patronen ontstaan ooit om je te helpen. Sterk blijven, aanpassen of verantwoordelijkheid overnemen kan op een bepaald moment precies zijn geweest wat je nodig had.

Maar een patroon kan actief blijven, ook wanneer het niet meer past bij het leven dat je nu wilt leiden.

Begrijpen veranderde mijn automatische reactie nog niet

Ik begreep na verloop van tijd heel goed dat ik beter naar mezelf moest luisteren. Toch betekende dat niet automatisch dat ik het ook deed.

Ik kon weten dat ik rust nodig had en alsnog doorgaan. Ik kon voelen dat een grens bereikt was en toch ja zeggen. Ik kon mij voornemen om minder te dragen en bij de eerstvolgende drukke periode opnieuw alles naar mezelf toe trekken.

Dat is het verschil tussen bewust begrijpen en werkelijk anders reageren.

Met NEI ging ik onderzoeken welke onbewuste emoties, overtuigingen en eerdere ervaringen mogelijk onder mijn automatische reacties meespeelden. Ik hoefde daarvoor niet alles opnieuw te beleven of eindeloos te analyseren.

Ik kon kijken naar wat mijn systeem nog vasthield en naar wat ik niet met alleen logisch nadenken kon veranderen.

Mijn lichaam had mij al langer iets verteld

Mijn burn-out kwam voor mijn gevoel plotseling, maar achteraf waren er al langer signalen.

Mijn lichaam probeerde mij af te remmen. Alleen was ik gewend om daaroverheen te stappen. Er was altijd wel iets wat eerst gedaan moest worden. Rust kwam later.

Tot later niet meer mogelijk was.

Dat heeft mijn kijk op lichamelijke signalen veranderd. Ik zie het lichaam niet als iets wat zich maar moet aanpassen aan wat wij willen. Het beweegt mee in hoe we leven, werken, herstellen en met spanning omgaan.

Dat betekent niet dat iedere klacht een emotionele oorzaak heeft. Lichamelijke klachten en aanhoudende vermoeidheid kunnen verschillende oorzaken hebben en verdienen bij twijfel medische beoordeling.

Het betekent wel dat ik mijn lichaam niet langer los kan zien van de manier waarop ik leef en keuzes maak.

Ik wilde niet terug naar de oude versie van mezelf

Tijdens mijn herstel verlangde ik soms naar wie ik vroeger was. Naar de versie van mezelf die veel aankon, snel schakelde en gewoon doorging.

Maar steeds meer begon ik te beseffen dat herstel voor mij niet betekende dat ik terug moest naar die oude versie.

Want juist die versie had zichzelf lange tijd niet werkelijk meegenomen.

Ik wilde niet alleen mijn energie terug. Ik wilde leren leven en werken zonder mezelf opnieuw kwijt te raken.

Dat betekende niet dat ik nooit meer druk mocht zijn of niets meer van mezelf mocht vragen. Het betekende wel dat ik eerder wilde herkennen wat iets met mij deed. Dat ik mezelf niet meer hoefde te forceren om te passen bij een leven dat niet langer klopte.

Herstellen vraagt soms om meer dan minder doen

Je kunt je agenda leger maken en toch onrust blijven voelen. Je kunt minder werken en in je hoofd nog steeds voortdurend bezig zijn met alles wat moet. Je kunt begrijpen dat je grenzen nodig hebt en ze op het moment dat het ertoe doet toch weer overschrijden.

Dan vraagt herstel niet alleen om rust.

Het vraagt ook om aandacht voor de patronen die ervoor zorgen dat je jezelf steeds opnieuw voorbijloopt. Voor wat je bewust al weet, wat onbewust meespeelt en wat je lichaam nodig heeft.

Misschien hoef je niet terug naar de versie van jezelf die alles aankon. Misschien mag je ontdekken hoe je wilt leven en ondernemen wanneer je jezelf niet langer buiten je eigen plannen houdt.

Voel je dat rust alleen niet genoeg is?

Misschien functioneer je weer, maar merk je dat dezelfde onrust, vermoeidheid of manier van doorgaan blijft terugkomen. Je weet dat je beter naar jezelf wilt luisteren, maar zodra het druk wordt, schuif je jouw eigen behoefte toch weer opzij.

Binnen Nieuwe Koers kijken we gedurende enkele maanden naar wat er bewust, onbewust en lichamelijk meespeelt. We onderzoeken niet alleen wat jou heeft uitgeput, maar volgen ook wat er verandert wanneer je opnieuw keuzes maakt, grenzen aangeeft en je gewone leven weer oppakt.

Voel je dat rust alleen niet genoeg is geweest? Plan dan een persoonlijk gesprek. Samen onderzoeken we waar je nu staat en of Nieuwe Koers past bij wat jij nodig hebt.

Plan een persoonlijke kennismaking